برای امنیت؛ برای خاک!

بسم الله الرحمن الرحیم

منطقی که بین تعداد زیادی از حزب اللهی ها رواج دارد و مرا بیشتر از فن پیج حامد زمانی بودن عذاب میدهد، منطق امنیت و منافع ملی است.

مثلا درقبال سوریه میتوان دو موضع گرفت که نتیجه اش ورود مستقیم به سوریه باشد. یک موضع اینکه بگوییم از دیکتاتور سوریه حمایت میکنیم بخاطر اینکه تنها مرز مشترک ما با سرزمین های اشغالی است و اهمیت اساسی امنیتی برای ما دارد.ضمن اینکه این ها در جنگ به ما کمک کردند و ما هم حالا باید جبران کنیم! و اسم شهدای سوریه را هم بگذاریم شهدای امنیت ملی و سردار سلیمانی را هم به مرزبان خاک ایران تنزل بدهیم.

دوم اینکه بگوییم درست است نظام مستقر در سوریه ظلم کرده است، اما آنهایی که جلوی اینها درآمده اند ظالم ترند. مگر همین ها نبودند که در درعا شعار میدادند و میخواستند به قول خودشان صلیبی ها را به بیروت دیپورت کنند و علوی ها را به تابوت حواله کنند؟ اینها به خودشان هم رحم ندارند. یک عده به یک عده میگویند عامل امریکا. یک عده یک عده دیگر را تکفیر میکنند. بعد تکفیر شده ها به تکفیرکننده ها میگویند خوارج. همدیگر را میکشند. اینها ممکن است تروریست میانه رو یا پیکارجو شناخته شوند، اما کافی است پرچم گروه مقابل را روی شانه پسر نوجوان ١٠ ساله ببینند تا سرش را ببرند و فیلمش را در اینترنت پخش کنند. حالا اینها بشوند حکام شام بهتر است یا همان خاندان ظاهرا کج و کوله اسد؟ خب ظاهرا در این دعوا خاندان اسد کمتر به مردم شام ظلم میکنند. در این منطق سردار سلیمانی هم میشود قهرمان حمایت از مظلومان و شهدا هم شهداى خاک و مرز و بوم و امنیت نیستند صرفا.شهداى ایمان و اعتقاد و رهایى مستضعفان اند.

نتیجه هردو منطق یکی است. باید وارد سوریه شویم و از اسد دفاع کنیم. اما این کجا و آن کجا!

ببینید اصلا انگار بین خیلی از حزب اللهی ها که شما اصلا انتظارش را ندارید از آنها، ادبیات "امنیت" جاى "کمک به مستضعفین" را میگیرد و منطقشان برای ورود به سوریه هم منطق امنیتى و منافع ملى و دفاع از چه میدانم مرز و بوم و این چیزها میشود!

خب وقتى در سطح بالا بین نامزدهاى ریاست جمهورى اینطور است، بین پایینى ها انتظار دارید چه طور باشد؟

در این میان انصافا من فقط دیدم که سید ابراهیم رئیسی دفاع از جبهه مقاومت را براى آرمان دفاع از مستضعفین تحلیل کرد و تنها او بود که امنیتى و اقتصادى سخن نگفت در این عرصه.

.

.

پ ن: دارم فکر میکنم نکند واقعا بخاطر همین که مسئله یمن هنوز امنیت ما را به خطر نینداخته، ما بطور جدى وارد کار نمیشویم؟