من احمدى نژاد پرست نیستم.

بسم الله الرحمن الرحیم

آن طور که من فهمیده ام عصمتى که شیعه درباره پیامبر، ائمه و حضرت زهرا قائل است، یعنى ضمانت خدا مبنى بر اینکه این ١٤ نفر از هرگونه خطایى مبرا هستند. خدا این ضمانت را درباره هیچ کس دیگرى نداده است. اما این به این معنا نیست که هیچ کس دیگرى نمیتواند مقام معصومیت از گناه را اکتساب کند.یادم است اخیرا که رفته بودم مشهد، ایام شهادت حضرت زهرا بود. از یکى از علماى مشهد که رفته بودیم خدمتشان سوال کردیم که ما امشب از حضرت زهرا چه بخواهیم؟ توصیه کرد که دعا کنید به شما عصمت بدهند. بگذریم.

پس هیچ ضمانتى وجود ندارد که شخص دیگرى معصوم باشد. خب این یعنى چه؟ یعنى در این شرایط انسان باید با تمسک به قرآن و حدیث و سیره اهل بیت، در مواردى که احتیاجى به استنباط فقهى و علوم حوزوى نیست یا بعبارتى حکم دادن در آن موارد از شوؤن فقیه نیست، خودش تحلیل کند و تصمیم بگیرد، چون هیچ بعید نیست که نظر دیگرى اشتباه باشد و اصلا نظر دیگرى بر ما حجت نیست در این شرایط.

یکى از آفت هایى که ما امروز به آن دچار شده ایم بحث شخص پرستى است. در همه سطوح.

أطراف هر آدم عده اى وجود دارند که اورا مبرا از هر خطایى میدانند عملا و رسما اورا میپرستند و تقدیس میکنند.

یکى از این أشخاص، آقاى احمدى نژاد است. من با خیلى از اطرافیان ایشان که حرف میزنم، رسما احمدى نژاد را ولى نعمت خود میدانند. یادم است در یکى از جلسه ها، یک خانمى آمده بود حرف میزد، اولش گفت ما از اساتیدمان- دکتر احمدى نژاد و مهندس مشایى- آموخته ایم که فلان. حالا شما بروى از این خانم بپرسى بر چه اساس آقاى مشایى شده استاد شما هیچ جوابى ندارد جز اینکه احمدى نژاد اورا تایید کرده است. بعدها دیدم یک نفر به اساتید این خانم اضافه شده و آن کسى نبود جز حمید بقایى! چرا؟ به همان دلیل بالا!

این شخص پرست ها هیچ انتقادى در هیچ سطحى از سطوح عملکردى و اعتقادى به احمدى نژاد ندارند. احمدى نژاد اگر بگوید "عدالت" میگویند عدالت. اگر بگوید "آزادى" میگویند آزادى. اگر بگوید "تعامل" میگویند تعامل. اگر بگوید "تقابل" میگویند تقابل. اگر بگوید "از رهبرى جدا نشوید" از رهبرى جدا نمیشوند.اگر بگوید از "رهبرى جدا بشوید" از رهبرى جدا میشوند. اگر بگوید "بهار" میگویند بهار. و اگر فردا بگوید "تابستان" میگویند تابستان!

لذاست که اینها مرا احمدى نژادى حساب نمیکنند. همانطور که بعضى ولایتمدارها مرا ولایتمدار حساب نمیکنند. خب این هم از بدبختى هاى ماست!

بنده در چند ده مورد به احمدى نژاد منتقدم. از کابینه و تیم اقتصادى راست گرایش گرفته تا باستان گرایى اش و مکتب ایرانش که به قول امام موسى صدر "دین ناسیونالیته" است. اگر بنشینم انتقاداتم به اورا بگویم میتوانم همه را در ضدیت با احمدى نژاد قانع کنم! همانطور که اگر نقاط قوتش را بگویم میتوانم مخالفانش را ساکت کنم. نکته اینجاست که آدم باید برآیند این نقاط ضعف و قوت را بیان کند و واقع بینانه رفتار کند.

احمدى نژاد پرست ها درست مثل آقا پرست ها چشم و گوششان را بسته اند صُم بکم عمى فهم لایعقلون. این ها به آقاپرست ها حمله میکنند آنها به احمدى نژاد پرست ها. و من در این میان طرف هیچکدام نیستم اگرچه آقاپرست ها را به مراتب معقول تر و شریف تر میدانم و اگر روزى قرار باشد کسى را بپرستم قطعا او یک فقیه عادل باتقوا مثل آقاست.

احمدى نژادى ها در این وضع به دو گروه تقسیم میشوند. اول آنهایى که به کل با نظام ولایت به مشکل خورده اند و دوم آنهایى که آقا را ولى خود نمیدانند.

موضع من درمقابل گروه اول این است که "شما خیلى بیجا کرده اید که اصل نظام ولایت را زیرسوال میبرید" و درمقابل گروه دوم میپرسم چه کسى را براى ولایت مناسب تر میدانند؟ باز اصلاح طلب ها یک دوجین مرجع تقلید و مجتهد پشت سرشان است، شما نکند مشایى را به ولایت انتخاب کرده اید؟

من از آنجایى که احمدى نژاد را معصوم نمیدانم طبیعتا درباره نظراتش باید تعقل کنم و بعد تصمیم بگیرم که درست میگوید یا نه. و از آنجا که اورا عاقل میدانم معتقدم باید روى نظراتش تأمل بیشترى کنم. حالا سه هفته است دارم روى اینکه او میگوید هیچکدام از نامزدها با هم فرقى ندارند تأمل میکنم و با اینکه هیچکدام را به راستى قبول ندارم اما در ظاهر تفاوت هایى میان آنها میبینم که در این شرایط همین ها را براى خدمت به مردم و بهبود نسبى وضع موجود غنیمت میشمرم. از این روست که برخلاف تصمیم قبلى ام، تصمیم دارم با یک رأى سلبى به رئیسى کمک کنم. اگرچه امید چندانى به او ندارم اما به هرحال همانطور که سال ٩٢ بدون حق رأى براى جلیلى تبلیغ میکردم و به تکلیف آن روزم عمل کردم، امروز هم به تکلیف خود عمل میکنم.

از طرفى هنوز به این نتیجه نرسیده ام که احمدى نژاد از مسیر سال ٩٢اش که ولایتمدارى بود، خارج شده است و به این نتیجه رسیده است که درمقابل کلیت نظام ولایت بایستد.همانطور که مشایى در سخنرانى نیمه شعبانش باز اعتقادش به ولایت فقیه را إعلام کرد. اما اگر روزى این گمان امروزم که ممکن است احمدى نژاد با اصل نظام ولایت به مشکل خورده باشد، به یقین تبدیل شود، قطعا تمام قد و تا ته جانم در مقابل او خواهم ایستاد ان شاءالله.