تلویزیون بزرگ ما

بِسْم الله

شاید یکسال است که یکی از آن تلویزیون هاى بزرگ خریده ایم. انگار بیشتر از ٤٠ اینچ است. مجهز به واى فاى است و سیستم عامل اندروید هم دارد. کیفیت تصویرش هم خداراشکر خیلى خوب است.

کنترلش خیلی خوب کار میکند و لازم نیست براى شبکه عوض کردن ده بار بکوبیم توى سرش.

من اما همه خاطرات خوبم از تلویزیون- یعنى جومونگ و یانگوم و یوسف پیامبر و مختار و فوتبالیست ها و مردان آهنین و مرد هزار چهره و برره و مسافران و وضعیت سفید و فوتبال بازى کردن با پلى استیشنم را- در تلویزیون کوچک لامپى قبلیمان جا گذاشته ام.

ولى چه میشود کرد، وقتى همه از این تلویزیون بزرگ ها میخرند، لابد ما هم باید میخریدیم. هرچند تلویزیون کوچکمان را تازه تعمیر کرده بودیم.