من او

بسم الله

برایش از شریعتی گفتم و سید جمال و إقبال، انگار من خودم را در او پیدا کرده بودم. میگفت چقدر شبیه فکر میکنیم!

فاطمة هی فاطمة و الدعاء را برایم از شریعتی آورد. شعرهای إقبال و راغب را خطاطی کرده بود و برایم میخواند. از الحیاة گفتیم و شنیدم، از ابوشریف، از خیلی جاها و خیلی چیزها.

از پیشگوهای شام و جادوگرهای عمان میگفت، از جنگ بعدی! از عافیت طلبی ما. از سهیل اسعد، از بن لادن!

میخواستم کل شب را بمانم. داشتم خودم را پیدا میکردم در شلوغی میدان انقلاب...